Als je opgroeit met ongediagnosticeerde ADHD, heb je voor de rest van je leven uitdagingen om te overwinnen. Zelf heb ik een ruime hoeveelheid ongezonde copingmechanismes ontwikkeld om mezelf mee te vermaken. Sommige zijn klein, andere lijken onschuldig maar hebben een grote impact op de lange termijn.

Als je (als ondernemer) alles perfect wil doen, ben je hard op weg naar een burn-out in plaats van succes.

Op school haalde ik vrijwel altijd negens of tienen. Niet door ambitie, maar door angst. Als kind werd ik erg gepest en mijn cijfers waren vrijwel het enige waar ik voor werd geprezen. De boodschap die diepe paden uitsleet in mijn brein: alles moet perfect, anders ben je niet goed genoeg.

Interne obstakels

Deze overtuiging groeide uit tot een enorm intern obstakel en lange tijd ging ik uitdagingen uit de weg, uit angst niet perfect genoeg te zijn. Geen goede instelling als je ondernemer bent. Want als je alles perfect wil doen, ben je hard op weg naar een burn-out in plaats van succes. Ik moest dit zien te overwinnen om dat vrije en avontuurlijke leven te kunnen leiden, waar ik al jarenlang van droomde.

Toen dacht ik aan al die verhalen die ik schreef en las. Over al dan niet fictieve helden, die allemaal hetzelfde gemeen hadden. Allemaal hadden ze een droom, en allemaal moesten ze obstakels en vijanden overwinnen. Mijn grootste vijand was mijn perfectionisme, mijn angst om niet goed genoeg te zijn. Maar liet ik die angst mijn leven bepalen? Me afhouden van mijn droom?

Struikelen, lessen leren en niet opgeven

De beste verhalen zijn die waarin de held worstelt, struikelt, belangrijke lessen leert en uiteindelijk als sterkste uit het gevecht komt. Ik moest ook het gevecht aangaan met mijn vijand. Want mooi niet dat ik mijn leven ging laten regeren door die diepe angst om niet goed genoeg te zijn. Ik weigerde het slachtoffer te worden van mijn eigen perfectionisme. Ik zou in gevecht gaan met mijn innerlijke demonen, op mijn bek gaan, lessen leren, en niet opgeven totdat ik eindelijk dat avontuurlijke leven leidde waar ik van droomde.

Welke obstakels er op je pad komen heb je niet in de hand, maar hoe je omgaat met die obstakels is wél aan jou. Storytelling geeft mij meer inzicht in mijn eigen leven, welke uitdagingen het waard zijn om aan te gaan en welke niet. Dit maakt mijn worstelingen niet makkelijker, maar biedt wel overzicht en perspectief op de momenten dat ik het nodig heb. Ik ben immers de held in mijn eigen verhaal. En ik ben degene die de pen in handen heeft.